Mijn naam is Jolanda en ik woon in Gouda. Mensen omschrijven mij vaak als betrokken, toegankelijk en iemand met een groot hart voor anderen. Ik geloof dat iedereen behoefte heeft aan gezien worden, oprechte aandacht en een plek waar je jezelf mag zijn. Zowel als vrijwilliger als in mijn werk heb ik mij altijd ingezet voor mensen die het even moeilijk hebben. Ik haal veel voldoening uit het luisteren naar iemands verhaal, het ontdekken van iemands kracht en samen zoeken naar mogelijkheden. Een bijzondere periode in mijn leven was mijn woon- en werkervaring in Nepal. Daar heb ik ervaren dat echte verbinding niet draait om wat je hebt, maar om tijd, aandacht en er onvoorwaardelijk voor elkaar zijn. Die ervaring neem ik iedere dag mee. Ik geloof dat kleine gebaren een groot verschil kunnen maken en dat ieder mens het verdient om met respect, vertrouwen en warmte benaderd te worden.

Ervaring met hoogbegaafdheid

Een groot deel van mijn leven ben ik op zoek geweest naar wie ik werkelijk ben. Ik verlangde naar verbinding, begrip en het gevoel erbij te horen. Tegelijkertijd merkte ik vaak dat ik de wereld anders beleefde. Ik denk snel, leg gemakkelijk verbanden en stel vragen die niet altijd vanzelfsprekend zijn. Daardoor voelde ik mij regelmatig onbegrepen. Toen ik in aanraking kwam met hoogbegaafdheid vielen veel puzzelstukjes op hun plaats. Ik ontdekte dat er een verklaring was voor wat ik al zo lang ervoer. Dat inzicht bracht niet alleen herkenning, maar ook rust en zelfacceptatie. Juist omdat ik weet hoe het voelt om te zoeken naar je plek, wil ik er zijn voor anderen die dezelfde zoektocht doormaken. Ik gun iedereen iemand die zonder oordeel luistert, die vertrouwen uitstraalt en die helpt om de eigen kwaliteiten weer te zien. Ik geloof dat ieder mens uniek is. Wanneer je gezien wordt om wie je bent en de ruimte krijgt om jezelf te ontwikkelen, ontstaat er vertrouwen. En vanuit dat vertrouwen kunnen mensen groeien, bloeien en ontdekken hoeveel waarde zij werkelijk hebben.

Wat betekent je rol voor iQ+?

Bij IQ+ ondersteun ik als jongerenbegeleider binnen het MDT-project jongeren van 12 tot 30 jaar bij hun persoonlijke ontwikkeling. Ik mag een bijdrage leveren aan het huiswerklab en talentlab. Bij IQ+ ondersteun ik als jongerenbegeleider binnen het MDT-project jongeren van 12 tot 30 jaar bij hun persoonlijke ontwikkeling. Ik mag een bijdrage leveren aan het huiswerklab en talentlab. Voor mij gaat begeleiding niet over het geven van antwoorden, maar over samen ontdekken, bemoedigen en naast iemand staan.

Het bericht Jolanda Bijl verscheen eerst op Stichting iQ+.

Achter de schermen kijken we alweer voorzichtig vooruit naar het einde van ons boekjaar. Dat lijkt misschien nog ver weg, maar zodra de zomervakantie voorbij is, starten we met een bijzonder project: de tweede editie van ons glossy jaarverslag.

Vorig jaar kozen we ervoor om ons jaar niet alleen in cijfers te verantwoorden, maar vooral te laten zien wat er dankzij de inzet van onze vrijwilligers, professionals, partners en donateurs mogelijk is gemaakt. Geen traditioneel jaarverslag, maar een magazine vol verhalen, ontmoetingen, projecten en impact. De reacties daarop waren ontzettend positief. Daarom willen we ook dit jaar weer zo’n mooi magazine maken.

Benieuwd hoe dat eruitziet? Neem gerust een kijkje in de eerste editie van ons online glossy jaarverslag hier. Dan krijg je meteen een indruk van waar we samen aan gaan werken. Misschien werk jij na de zomer wel mee aan de volgende editie!

Om dit mogelijk te maken, zoeken we een enthousiaste vrijwilliger die het leuk vindt om mee te bouwen aan dit bijzondere project.

Ben jij iemand die plezier haalt uit het schrijven of redigeren van teksten, gevoel heeft voor communicatie en het mooi vindt om verhalen helder, warm en aantrekkelijk over te brengen? Dan komen we graag met je in contact.

Je hoeft niet alles alleen te doen. De inhoud ontstaat samen met collega’s en vrijwilligers uit de organisatie. Jij helpt om van al die verhalen één inspirerend geheel te maken. Natuurlijk is er ruimte om mee te denken over de vorm, planning en inhoud.

Deze vrijwilligersrol is geschikt voor zowel een ervaren communicatieprofessional als voor een laatstejaars student of starter die zijn of haar talent graag wil inzetten voor een maatschappelijk doel én waardevolle praktijkervaring wil opdoen.

We starten direct na de zomervakantie, zodat we na afloop van ons boekjaar (31 augustus) samen kunnen bouwen aan een prachtig verslag van alles wat we met elkaar hebben bereikt.

Lijkt het je leuk om mee te werken aan de tweede editie van ons glossy jaarverslag? Stuur dan een korte mail naar info@stichtingiqplus.nl met als onderwerp ‘Vrijwilliger Communicatie’. Vertel ons wie je bent, voeg eventueel je cv toe en laat weten waarom juist dit project je aanspreekt.

Samen zorgen we ervoor dat de verhalen achter iQ+ ook dit jaar weer de aandacht krijgen die ze verdienen.

Het bericht Vrijwilliger tekstschrijver Jaarverslag verscheen eerst op Stichting iQ+.

Ik heb het boek Nerd Alert gelezen en ik vond het een leuk en grappig boek, het is een graphic novel. Het gaat over Anna. Ze is twaalf jaar, heeft autisme en is heel slim: ze heeft iQ van 150!. Daarom noemen sommige jongens uit haar klas haar steeds een nerd. Dat vond ik zielig.

Anna heeft een kat die Odin heet. Op het verjaardagsfeest van haar oma vindt ze een Jumbotas met daarin een klein katje. Ze neemt het stiekem mee naar huis en noemt het eerst Mozes. Later ontdekt ze dat het katje een meisje is.

Anna wil samen met haar vrienden een eigen nerdhok maken. Er gebeuren ook spannende en grappige dingen, zoals wanneer ze haar arm kneust tijdens een schooluitje naar het museum. Gelukkig komt alles weer goed.

Ik vond het leuk dat Anna zichzelf blijft, ook al wordt ze gepest. Het verhaal was soms grappig en soms een beetje spannend. Ook vond ik de katten erg leuk. Ik zou dit boek aanraden aan kinderen die van dieren en grappige verhalen houden.

Ik geef dit boek 4 van de 5 sterren.

Het bericht Nerd Alert: De stinkende verrassing verscheen eerst op Stichting iQ+.

Blijf naast je kind staan

Onze zoon wilde niet naar school. School waarschuwde ons dat we dit pad niet in moesten slaan en dat het allerbelangrijkste was dat hij naar school bleef komen. Voor ons stond een goede samenwerking met school in die tijd voorop. En dus drukten we door. Als ik nu terugkijk heb ik spijt van de keren dat ik mijn huilende zoon over de parkeerplaats van school sleepte. En van alle keren dat ik mijn mond hield om de lieve vrede te bewaren op school. Naar je kind luisteren betekent niet dat je ook alles op moet volgen wat het wil, en je inzetten voor een goede relatie met school is belangrijk, ook voor je kind. Maar verlaat nooit je plek. Blijf naast je kind staan. Luister naar wat hij je wil vertellen met zijn gedrag. Laat weten dat je er voor hem bent en blijft. Durf ‘die lastige ouder’ te zijn en de gebaande paden te verlaten, zonder de realiteit uit ogen te verliezen. Maar durf je kind ook liefdevol te begrenzen. En weet dat het nooit te laat is om ergens op terug te komen. 

Blijf weg van de slachtofferrol

Ik kan niet tegen onrechtvaardigheid en wil niet accepteren dat het er in de wereld niet eerlijk aan toe gaat. Dat ons onderwijssysteem geen gelijke kansen biedt voor iedereen. En dat een deel van de ouders, met kinderen die wel passen in het systeem, daarover z’n schouders ophaalt. Dat scholen maar moeizaam toegeven dat ze er ook wel eens naast zitten met hun blik. Onze zoon ervaarde school als onrechtvaardig en oneerlijk en zette zijn hakken in het zand. Het kostte bakken met energie en het veranderde niets aan zijn situatie. Toen wij onze eigen intense verontwaardiging leerden dragen, en ons zelf niet langer zielig vonden, veranderde er ook iets bij hem. ‘Als dit het spel is, hoe spelen wij het dan?’ werd ons motto. Het zou alles veranderen.

Heb vertrouwen in je kind en zijn pad

Vroeger vond ik cijfers belangrijk. Ik hield alle Cito-scores bij en in de brugklas vroeg ik vaker naar de prestaties van onze zoon dan naar hoe het met hem ging. Niet blijven zitten, minimaal een havodiploma en een vervolgopleiding hoorden voor mij bij een succesvolle toekomst. En die gun ik hem. Een voor een sloopte ons kind alle plaatjes in mijn hoofd. Ik zag dat je als hoogbegaafde ook tot je recht kunt komen op het vmbo en dat je heel veel andere wegen kunt bewandelen om te groeien, los van school. Als ik nu naar mijn zoon kijk zie ik dat de zorgen die ik had onnodig waren en hem zelfs belemmerden. 

Zoek gelijkgestemden

Als je kind afwijkt van de norm reageert je omgeving daar meestal op met een mening, verpakt in vragen. Of met twijfel (‘Is hij wel getest?’). En als je kind het moeilijk heeft zijn er maar weinig mensen die in staat zijn om echt te luisteren naar hoe dat voor jou als ouder is (‘Maar moet je niet gewoon..’). Ik ben selectief geworden in wat ik met wie deel. Vriendschappen zijn veranderd. Dat voelde met vlagen eenzaam en als rouw, maar uiteindelijk gezond. Ik ging op zoek naar ouders die hetzelfde meemaakten en er ging een wereld voor me open. 

Ken jezelf

Onze zoon heeft ons een grote spiegel voorgehouden. Om hem op weg te helpen was het nodig om naar onze eigen schoolloopbaan te kijken en de pijn van de aanpassing en het niet gezien zijn te doorleven. Pas toen ik dat stuk omarmde kon ik er echt voor hem zijn.

Focus op de positieve kanten van hoogbegaafdheid

Zonder dat hij het weet heeft onze zoon ons bij een leven gebracht dat past bij wie we zijn. Dat we het leven anders beleven dan veel mensen om ons heen, is niet langer iets wat verborgen moet blijven of anders moet, maar onze kracht en bijdrage aan de wereld. Ik geniet van zijn eigenheid en kijk nieuwsgierig en met vertrouwen naar de vervolgstappen die hij gaat zetten.

Het bericht Wat onze hoogbegaafde zoon ons heeft geleerd over ouderschap verscheen eerst op Stichting iQ+.

Vrijwilliger van de maand juni | Ella de Munnik

“Iedereen verdient het om gezien te worden. Ik ben dankbaar dat ik mij daar samen met iQ+ voor mag inzetten!”

Ella is al een aantal jaren betrokken bij iQ+ en was mede-initiatiefnemer van iQ+ Werkt!. Samen gaf en geeft zij vorm aan een initiatief dat inmiddels is uitgegroeid tot een waardevol onderdeel van ons aanbod voor volwassenen.

Wie Ella kent, weet dat ze altijd klaarstaat. Of het nu gaat om een radioprogramma, een vrijwilligersmarkt of een activiteit in het veld: Ella vertegenwoordigt iQ+ met enthousiasme en overtuiging. Ze zet zich in voor jong en oud, denkt mee, pakt aan en is inmiddels één van de vertrouwde gezichten van onze stichting.

Met haar bevlogenheid, warmte en oprechte betrokkenheid weet Ella mensen te verbinden en onze missie uit te dragen. Een vrijwilliger waarop we altijd kunnen rekenen.

Dankjewel voor alles wat je voor iQ+ betekent, Ella!

Vrijwilliger van de maand mei | Thomas de Munnik

Thomas is inmiddels al jaren betrokken als webmaster van stichting iQ+. Toen hij bij ons begon, was hij onze jongste vrijwilliger. Inmiddels is hij uitgegroeid tot een vaste kracht achter de schermen, op wie we kunnen bouwen als het om de website gaat. Een mailtje en als er spoed achter zit een appje en Thomas gaat aan de slag met wat nodig is.

Daarnaast volgt Thomas momenteel de Opleiding Specialist Hoogbegaafdheid, die wij samen met en dankzij Expertgroep Ontwikkelingsvoorsprong mogen aanbieden.

Thomas, dankjewel voor je betrokkenheid, betrouwbaarheid en je inzet! 

Vrijwilliger van de maand april | Tení Brouwer

“Hoogbegaafde kinderen vallen nog te vaak tussen wal en schip. Met mijn juridische en inhoudelijke kennis zet ik me in om dat te doorbreken en hen écht passend te ondersteunen.”

Deze maand is dat Tení Brouwer. Al een aantal jaar is zij betrokken bij iQ+ en voor ons een vaste waarde op juridisch vlak. Als klachtenfunctionaris en meedenker op processen en overeenkomsten zorgt Tení voor zorgvuldigheid en helderheid. Ze bewaakt, stelt de juiste vragen en helpt ons scherp te blijven.

Wat haar bijzonder maakt, is de combinatie van haar juridische expertise en haar ervaringsdeskundigheid. Ze begrijpt waar het kan schuren en weet dat te vertalen naar wat nodig is, met oog voor de mens in alle levensfasen en de context eromheen. Die combinatie maakt haar van grote waarde voor iQ+.

Vrijwilliger van de maand maart | Marga van Asperdt-Appels

Sinds januari is Marga betrokken als Coördinator Seniorenplatform. In korte tijd heeft zij al veel in beweging gebracht, onder andere met een iQoffie & Thee tijdens de Week van de Hoogbegaafdheid in Den Haag.

Marga biedt een luisterend oor aan de doelgroep en zet zich in voor meer zichtbaarheid en passende activiteiten voor hoogbegaafde ouderen. Met haar ervaringsdeskundigheid, kennis en energie geeft zij het Seniorenplatform verder vorm.

Vrijwilliger van de maand februari | Mirjam Veldhoven

“Vrijwilliger zijn is delen van je kennis, vaardigheden en tijd zonder er iets voor terug te willen. Maar het is wel een fijn gevoel om het te kunnen doen. Zo draag ik een steentje bij.’”

Vanaf de oprichting staat zij iQ+ bij met raad en daad. Als Expert Ontwikkelingsvoorsprong maakt zij deel uit van onze Raad van Advies. Daarnaast is zij betrokken bij de Peuterspeelochtenden en iQ+Speel!middagen in Regio Rotterdam, en vervult zij de rol van regiocoördinator Rotterdam. Een echte ambassadrice voor wat we voor kinderen en hun ouders kunnen betekenen.

Vrijwilliger van de maand januari | Claudia Raaphorst

“Ik weet als geen ander hoe fijn het is om écht gezien en gehoord te worden. Daarom zet ik me graag in voor iQ+.”

Claudia is al jarenlang betrokken bij iQ+ Werkt!, was mede-initiator van dit initiatief en kent de stichting door en door. Daarnaast draagt zij ook dit jaar weer bij aan de tekstredactie van het jaarverslag. Betrokken, scherp en met oog voor kwaliteit.

Het bericht Vrijwilliger van de maand! verscheen eerst op Stichting iQ+.

Mijn ervaring met hoogbegaafdheid is zowel persoonlijk als inhoudelijk. Als moeder van mijn zoon Omar heb ik van dichtbij ervaren welke uitdagingen kunnen ontstaan wanneer een hoogbegaafd kind niet goed aansluit binnen het reguliere systeem. Dit heeft mij veel geleerd over de behoeften van hoogbegaafde kinderen, passend onderwijs, onderprikkeling, sociaal-emotionele ontwikkeling en het belang van maatwerk. Ook zie ik binnen mijn eigen gezin en omgeving vaker kenmerken van hoogbegaafdheid terug. Daarnaast heb ik mij hier verder in verdiept door studie en persoonlijke ontwikkeling. Mijn studie binnen de psychologie helpt mij hierbij, omdat ik hierdoor meer inzicht heb gekregen in menselijk gedrag, ontwikkeling, observatie en de verschillende factoren die invloed hebben op kinderen en gezinnen. Hierdoor kan ik situaties vaak zowel vanuit een persoonlijk als professioneel perspectief bekijken.

Binnen iQ+ hoop ik een bijdrage te leveren vanuit zowel mijn professionele als persoonlijke ervaring. Door mijn achtergrond in begeleiding en mijn eigen ervaringen als ouder kan ik mij goed verplaatsen in gezinnen die tegen vergelijkbare situaties aanlopen. Ik weet hoe waardevol het is om gehoord te worden. Ik hoop anderen te kunnen ondersteunen en mee te denken, zodat ouders en kinderen zich gezien voelen.

Het bericht Shivanni Orie verscheen eerst op Stichting iQ+.

Samen met collega’s heb ik plusklassen opgezet en meegeholpen aan het opzetten van HBC de Wereldwijzer in Goes (Voltijds HB voorziening). Hier werk ik nog steeds met veel plezier als leerkracht en schoolcoach. Ondertussen veel kennis opgedaan door de ECHA-opleiding te doen, verschillende cursussen en de opleiding tot gevorderd Talentbegeleider van Novilo te volgen. Daarnaast begeleid ik leerkrachten, kinderen en ouders in heel Zeeland bij HB-problematiek bij Kindop1. Ik heb daarnaast mijn eigen praktijk GroeiWijs met Hilde

Ik zou het fijn vinden om te zorgen voor verbinding tussen ouders van hoogbegaafde kinderen. “Je staat er niet alleen voor”. Binnen iQ+ vervul ik een rol van regionale ondersteuning Zeeland.

Het bericht Hilde Wiskerke – van Vulpen verscheen eerst op Stichting iQ+.

Veel ouders willen dat hun kind een plekje in de plusklas krijgt. Het wordt gezien als een vorm van exclusieve aandacht. De uitleg van school versterkt dit beeld. De klas zou bedoeld zijn voor kinderen die meer uitdaging nodig hebben. Meer uitdaging nodig hebben betekent in de ogen van deze ouders meer kans op succes later. In de praktijk lijken vooral de hoog presterende kinderen, die willen leren, in de plusklas terecht te komen. Dat zijn zeker niet alle hoogbegaafde kinderen. De groep die zich aanpast om niet op te vallen en die geen fouten durft te maken, valt buiten deze blik. De kinderen die onopgemerkt met een boogje om iedere vaardigheid heen lopen die moeite kost. Zoals onze zoon.

Zijn leerkrachten hebben hem, na de uitslag van het intelligentie-onderzoek, direct aangemeld voor de plusklas. Toevallig zitten in zijn groep zeven kinderen die ook naar de plusklas gaan. Het zijn kinderen waar hij nooit mee afspreekt of de pauzes mee doorbrengt, maar in theorie zijn het peers.

Al snel laten we onze verwachting los dat hij herkenning zal vinden en zich thuis zal voelen bij de kinderen in de plusklas. Hij vindt de gezamenlijke denkopdrachten en al het gefilosofeer verschrikkelijk. Binnen de plusklas ontstaan hechte vriendschappen, maar onze zoon kan niet wachten tot de les voorbij is en hij zich weer kan aansluiten bij zijn eigen vrienden. Kinderen die moeite hebben met de basisstof van de basisschool en die met hele andere dingen bezig zijn dan met school.

Na een maand gemopper van onze zoon beginnen wij ook te twijfelen. Misschien moeten we stoppen met de plusklas en het woord hoogbegaafdheid laten voor wat het is. Maar de leerkracht van de plusklas geeft aan dat ze iets wil uitproberen. Ze had hem laatst laten programmeren, dat kan hij goed. Maar toen ze een tijdje bij hem zat, zag ze dat hij alleen de opdrachten maakte die hij kent. Zodra hij bij een opdracht kwam die om een nieuwe vaardigheid vroeg, stopte hij.

Twee weken later zitten mijn zoon en ik in de auto. Ik vraag voorzichtig hoe het gaat in de plusklas en zet me schrap voor een boos antwoord. ‘Hm, ik weet niet, misschien is het toch niet zo erg’, zegt hij. Als ik opzij kijk zie ik een blik die ik niet van hem ken. Misschien

is hij verliefd? ‘Ja, ik weet niet, ik voel me anders.’ Hij vertelt dat hij de laatste keer eigenlijk weg wilde lopen uit de klas. De leerkracht had gezegd dat hij iets nieuws moest proberen met programmeren. ‘Toen heb ik het toch gedaan. Daarna voelde ik me raar. En ik voel het nog.’ Het blijft even stil. Verwonderd kijk ik hem aan. Dan zegt hij: ‘Ik denk dat ik het weet. Ik voel me trots.’

Mijn hartgebied vult zich met een warm gevoel. Blij voor hem. En trots.

Het bericht Niet elk hoogbegaafd kind wil ‘meer’ (de plusklas) verscheen eerst op Stichting iQ+.

Ik ben Janneke Jonker en woon met mijn partner op Scheveningen, dichtbij het strand en de zee waar je me vaak kan vinden. 

Ik heb de opleiding (kinder)fysiotherapie afgerond in 2007 en met heel veel plezier op verschillende praktijk en schoollocaties gewerkt. In die ruim 15 jaar werkervaring heb ik  veel specialisaties gedaan, zoals sensorische informatieverwerking en slaapoefentherapie. Het spelenderwijs begeleiden van kinderen en daar om heen een schakel zijn in het netwerk van het kind vind ik heel waardevol. Deze persoonlijke visie om het kind in zijn/haar kracht te zetten en een zo goed mogelijk netwerk er om heen te hebben herken ik bij iQ+. Ik heb tijdens mijn werk als therapeut met regelmaat kinderen met hoogbegaafdheid begeleid om vrijer te kunnen bewegen, hoe ze tot het oefenen van vaardigheden komen, een beter lichaamsgevoel krijgen en tips voor de sensorische informatieverwerking.

Sinds 2022 ben ik mijn passie voor surfen en mijn werk als therapeut gaan combineren in de vorm van Pop Up surftherapie waar we Kinderen, jongeren en volwassenen zien die mentaal een steuntje in de rug kunnen gebruiken. Als ik mensen zie ontspannen, ontladen of trots zijn als ze na oefenen de eerste keer op hun board blijven staan vind ik fantastisch! 

Mijn rol binnen IQ+

Ik verzorg de iQ+ Surfklas binnen OnS Programma in de maanden mei t/m oktober op maandagen. Kinderen kunnen in klein groepsverband of individueel wekelijks komen surfen. Heel fijn om een onderdeel van het programma te kunnen zijn.

Tijdens iQ+ Surfklas van 2 uur komen kinderen rustig aan op het strand en kunnen ze even “landen”. De één gaat even in het zand voelen, de ander trampoline springen of juist vragen stellen over de zee. Dan trekken we de wetsuits aan en gaan we naar de zee, we beginnen altijd met een spelletje en duikje in de zee met aandacht voor de sensorische ervaringen/lichaamsgevoel/persoonlijke aandachtspunten. 

Vervolgens leer ik stap voor stap en spelenderwijs de surftechnieken aan. Hoe kinderen zijn en reageren in de zee vertalen we naar hun dagelijks leven. Tijdens het leren surfen leren kinderen zichzelf sociaal/emotioneel beter kennen, groeit hun zelfvertrouwen, leren ze om nieuwe dingen te oefenen, uit hun hoofd en in hun lijf te komen, PLEZIER MAKEN en vandaar uit zichzelf ontwikkelen.

Het bericht Janneke Jonker verscheen eerst op Stichting iQ+.